Skip to main content

Rondwandeling La Iruela

Wandelgebied: Wandelgebied Sierra de Cazorla
Wandelafstand: ca. 17,2 km (ronde)
Looptijd: ca. 4-5 uur.
Stijgen: 870 meter
Dalen: 870 meter
Zwaarte van de wandeltocht: Middelzwaar. Vooral lang. Laatste deel gaat over smal pad met soms steile afgronden. Deel asfalt is ca ruim 3 km
Beschreven: Walk 34 uit de gids Walking in Andalucia van Guy Hunter-Watts. Wij hebben de route hier en daar aangepast.
Markering: Rood-wit en geel-wit. Je volgt een aantal keer delen van de GR-247.
Horeca: Parador Cazorla op grofweg de helft van de wandeling. Machtige plek!
Reisgidsen en wandelkaarten: Kijk op onze pagina met gidsen en kaarten.

Korte routebeschrijving

Samen met de beklimming van de Gillilo misschien wel de mooiste tocht die je in dit deel van de Sierra de Cazorla kunt maken. Deze volle dagwandeling is niet alleen enorm gevarieerd, maar ook ‘lekker’ zwaar en op sommige stukken spannend. Dat je onderweg iets kunt drinken of eten op een waanzinnig mooie plek, maakt deze tocht tot een ware klassieker.

Beginpunt is het dorpje Iruela net buiten Cazorla. Een verzameling huizen aan de voet van een rotswand met wat cafés en restaurants. Hoog boven het dorp op een rots staat het goed bewaard gebleven Castillo de la Iruela (gebouwd tussen de 13e en 16e eeuw).
Wij parkeerden de auto langs de smalle, doorgaande weg. Zorg wel dat je op tijd bent en vermijd de weekends, want veel plek is er niet langs de weg. De wandeling begint bij een soort waterkrachtcentrale. Vanaf daar loop je naar links, onder de grote rotswand langs waarvan aan de voet de auto staat. Toen wij er waren, stond de helling waar we doorheen liepen vol met bloemen. Er ligt hier ook een Via Ferrata: La Mocha.

Honingtijm

Nadat je vrij steil geklommen hebt, kom je op een breder pad door het bos met af en toe uitzichten. Grote kans op reeën als je vroeg genoeg bent. En ook hier: velden vol veel bloemen in het voorjaar, waaronder de honingtijm die serieus naar honing geurt! Eenmaal het ‘bos’ uit, bereik je een groen, ruig dal dat eindigt in een kom met hoge bergen. Je loopt hier vooral met de hoogtelijn mee. Je vindt hier markeringen van de SL 388 en later ook van de GR-249.
Wederom bereik je het bos en vanaf dan wordt het pad smaller. Rustig stijgend kom je uit op een (deels) open ‘pas’ van 1571 meter. Hier verbreedt het pad zich en daal je ook vrij geleidelijk weer af. Door het bos kom je dan uit op de verharde weg. Je stuit eerst op een (privé)refugio en vlak daarna op de Parador Cazorla. Deze schitterend in de bergen gelegen parador is geopend voor een hapje en een drankje. Het uitzicht aan de achterkant is machtig.

Echt bergwandelen

Vanaf de parador volg je nog 3 km de verharde weg tot je in een bocht op een bron en een huisje stuit. Daar pak je aan de linkerkant de onverharde GR-247 weer op. Eerst volgt een fel klimmetje, daarna wandel je verder over een ‘vlakker’ pad en volgt er een machtige finale langs ruige rotspartijen en met heerlijke, weidse uitzichten. Soms is het pad smal en moet je je bijna langs de rotsen murwen. Echt bergwandelen hier! Bovendien ontmoet je er geen mens. Uiteindelijk kom je in het bos weer uit op het ‘oude pad’ en daal je helemaal over dezelfde route af tot in Iruela.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *